بررسي طرح، نقش و رنگ در فرشهاي حيواندار دوره صفوي با رويكرد ساختارشناسانه

دوره صفوي يكي از ماندگارترين دوران طلايي تاريخ ايران است. دوراني پر از اقتدار و شكوفايي هنر مشرق زمين، يكي ازهنرهايي كه از آن ايام به يادگار مانده است و زينت بخش موزه هاي دنيا شده، هنر قالي بافي كه تحت حمايت درباريان و همچنين طراحان بنام آن عصر است. اين هنر داراي نو آوري و ابتكار در طرح، نقش، رنگ آميزي، استفاده از اصول صحيح هنرهاي سنتي است كه موجب گيرايي و چشم نوازي آن شده است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي زيبايي شناسي طرح، نقشمايه هاي موجود در قاليها، اصول صحيح تناسبات بكار گرفته شده در فرشهاي حيواندار دوره صفوي بوده و به ارتباط آنها با يكديگر پرداخته شده است. اين پژوهش به شيوه توصيفي بوده و تجزيه و تحليل اطلاعات به شيوه جزيي نگر(استقرايي) و كيفي صورت گرفته است. بخش اصلي اين مقاله بر اساس مطالعات كتابخانه اي صورت گرفته است و اطلاعات و آمارهاي بدست آمده از اين پژوهش نشان مي دهد كه در بيشتر قاليهاي حيواندار استفاده از اصول صحيح هندسه و رياضيات، بكارگيري نسبتهاي طلايي، شيوه صحيح رنگ آميزي گياهي وكاربرد طراحي سنتي و نوآوري در طرحها باعث ماندگاري در طرح و نقش وسبكي كه تا به امروز به يادگار مانده شده است.