پيش بيني رضايت جنسي بر اساس ترس از صميميت در زنان

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني رضايت جنسي زنان بر اساس ترس از صميميت و مولفه هايش انجام گرفت. روش پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه ي آماري پژوهش را كليه ي زنان شهرستان بستان آباد در سال 96-1395 تشكيل مي دادند. حجم نمونه 150 نفر تعيين و با استفاده از روش نمونه-گيري در دسترس انتخاب شد. به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه ي رضايت جنسي ياوري كرماني و مقياس ترس از صميميت دسكانتر و ثلن، استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تحليل رگرسيون چندگانه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند و تحليل داده ها با استفاده از نرم فزار SPSS23 انجام شد. نتايج تجزيه و تحليل نشان داد كه 51 درصد واريانس رضايت جنسي زنان بر اساس متغير ترس از صميميت و مولفه ي كيفيت رابطه، قابل تبيين مي‌باشد و مولفه ي گرايش به صميميت، ترس از صميميت، نگراني از ديدگاه ديگران نتوانسته است قدرت پيش بيني و تبيين را به طور معناداري بالا ببرند. بنابراين مي توان نتيجه گرفت كه ترس از صميميت و مولفه هايش (گرايش به صميميت، ترس از صميميت، نگراني از ديدگاه ديگران و كيفيت رابطه) از متغيرهاي مهم و مرتبط با رضايت جنسي زنان مي باشند.