خانواده تحت تاثير الگوي توسعه آسيب شناسي سياست هاي مبتني بر الگوي توسعه در موضوع خانواده و بررسي علل آن

الگوي توسعه، از ديرباز به عنوان شاخص حركت به سمت رفاه و آسايش دانسته شده است اما آنچه كه مشهود است عدم تطبيق واقعيت با اين ادعا است. در واقع الگوي توسعه بخصوص در ايران توان برقراري توازن ميان همه ي حوزه ها را نداشته صرفا با توجه به بعد فيزيكي و تكنولوژي جامعه سعي در بهبود وضعيت دارد اما نكته حائز اهميت آن است كه در جوامع سنتي مانند ايران، بسياري از ساحت هاي زندگي اجتماعي و فرهنگي بشر اهميتي مضاعف نسبت به بعد تكنولوژيكي دارد. خانواده يكي از عناصر مهم جامعه ي ديني و سنتي ايراني است كه در خلال توسعه ي غربي با بحران هاي جدي مواجه شده است. اين مقاله در صدد است تا با روش تجربي و مطالعات كتابخانه اي و با استفاده از آمارهاي موجود بررسي كند كه الگوي توسعه در چه حوزه هاي فرهنگي و اجتماعي، خانواده را دچار آسيب و بحران كرده است و در نهايت بصورت اجمالي علل اين آسيب ها نيز مورد توجه قرار مي گيرد. تا شايد با توجه به اين علت ها و آسيب ها بتوانيم در مسير اصلاح آسيب هاي اجتماعي و فرهنگي حوزه ي خانواده قدم برداريم.