پيش بيني اعتياد به فضاي مجازي بر مبناي احساس تنهايي و هيجان خواهي در دانش آموزان دختر دبيرستاني مبتلابه اعتياد اينترنت

هدف از پژوهش حاضر بررسي پيش بيني اعتياد به اينترنت آنها بر اساس احساس تنهايي و هيجان خواهي در دانش آموزان دختر مبتلا به اعتياد اينترنت در سال 1395-96 بود. بدين منظور از 300 دانش آموز دختر دوره دبيرستان شهر كرج كه به روش تصادفي انتخاب شدند، خواسته شد تا پرسشنامه هاي مقياس احساس تنهايي اجتماعي- عاطفي (2004)، مقياس اعتياد به اينترنت يانگ (1998) و مقياس هيجان خواهي نسخۀ پنجم زاكرمن (1978) را تكميل كنند. براي تحليل داده ها از آمار توصيفي و استنباطي (مانند تحليل رگرسيون ) استفاده و داده ها از طريق نرم افزار16 spss- تحليل شد. نتايج نشان داد كه همبستگي ها حاكي از رابطه منفي و معنادار بين حساسيت به ملالت با اعتياد به فضاي مجازي است. همچنين همبستگي مثبت و معناداري بين احساس تنهايي، تجربه جويي، نابازداري است و 3/23 درصد از واريانس اعتياد به فضاي مجازي توسط تنهايي رمانتيك، تجربه جويي ، نابازداري، تنهايي خانوادگي، حساسيت به ملالت و ماجراجويي تبيين شد.