افزايش دقت تشخيص و اندازه گيري گاز گوگرد دي اكسيد خروجي از دود كش نيرو گاه ها با استفاده از نانو حسگر ها

در محيط زندگي ما گازهاي خطرناكي وجود دارد كه هركدام از آنها ميتوانند زندگي طبيعي مارا مختل كنند يكي از اين گاز ها گوگرد دي اكسيد ميباشد ( ( so2 گوگرددي اكسيد گازي است بي رنگ كه بر روي بسياري از مواد جامد و ذرات هوا واكنش ميدهد و داراي اثرات نامطلوب فراواني بر روي سلامت انسان است .اين گاز از خروجي دودكش بسياري از كارخانه جات و صنايع به محيط زيست وارد ميشود . حال آنكه تشخيص و اندازه گيري مقدار اين گاز با استفاده از حسگر هاي معمول داراي مشكلات و نواقصي است . در اين مقاله ابتدا به معرفي گاز گوگرد دي اكسيد و تشريح اثرات نامطلوب آن پرداخته و سپس اقدام به تعيين نقش فناورهاي همگرا و فناوري نانو در توليد حسگر هاي نوين با عملكرد و كار آيي مناسب تر ميشود .در مرحله بعد انواع حسگر هاي معمول و انواع نانو حسگر ها مورد بررسي قرار گرفته و سپس با انتخاب يك نوع حسگر معمول تشخيص گاز (گوگرد دي اكسيد ) و نيز يك نوع نانو حسگر از انواع نانو حسگر هاي موجود در بازار اقدام به اندازه گيري ميزان گاز خروجي از دود كش نيروگاه شهيد مفتح ميشود و در نهايت به مقايسه عملكرد آنها و نيز انطباق نتايج با الزامات مربوطه پرداخته ميشود .نشان ميدهد در محدوده مجاز ميباشد .