آسيب شناسي فضاي مجازي در تعليم و تربيت كودكان

خانواده- به عنوان مهمترين نهاد اجتماعي- مرزهاي قابل نفوذي دارد، كه فضاي مجازي توانسته است در آن رخنه كند، كه در اين ميان، ورود فضاي مجازي به كانون خانواده موجب بروز آسيب هايي در هنجارهـا و نقش هاي اعضاي خانواده- به ويژه كودكان- شده است. هدف از اين پژوهش، بررسي آسيب‌هاي فضاي مجازي در تعليم و تربيت كودكان است، كه در آن آثار و پيامدهاي منفي اينترنت در رابطه با آداب و اخلاق زندگي خانوادگي مورد بررسي قرار گرفته است. روش علمي پژوهش به صورت توصيفي- تحليلي بوده، و روش جمع آوري مطالب نيز به صورت كتابخانه اي و جستجو در پايگاه‌ها و منابع اطلاعات علميِ اينترنتي بوده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد، كه گسترش فضاهاي مجازي اينترنتي آسيب هاي گوناگوني در زمينه تعليم و تربيت كودكان ايجاد كرده است؛ از جمله آسيب‌هاي اخلاقي فضاي مجازي در تربيت كودكان مي‌توان به مواردي همچون دسترسي آسان به منابع غير اخلاقي، تضعيف باورهاي ديني و القاي شبهات و تعارض ارزش‌ها اشاره كرد. آسيب هاي شخصيتي فضاي مجازي بر كودكان نيز عبارتند از: اعتياد به فضاي مجازي، انزواي اجتماعي و اتلاف وقت. همچنين از ديگر آسيب هاي فضاي مجازي بر تربيت كودك در خانواده، مي توان به اين موارد اشاره نمود: كاهش ارتباطات خانوادگي، تغيير الگوي تعامل ميان والدين و فرزندان، از بين رفتن تعادل قدرت در خانواده و شكاف نسل ها. بنابراين، هدايت و نظارت والدين در كنار شناخت و آگاهي از آسيب هاي پيش روي فضاي مجازي، مي تواند از بهترين راهكارها در جهت رفع آسيب هاي فضاي مجازي باشد.