بررسي اثربخشي آموزش مجازي بر تربيت باورهاي ديني كودكان

ورود فناوري به عرصه اطلاعات و ارتباطات تمامي ابعاد زندگي بشري را متحول نموده است تا جايي كه انتقال داده هاي آموزشي با پذيرش رويكرد مدرن، و حذف بسياري از محدوديت هاي معمول در آموزش فيزيكي، به صورت الكترونيكي و از طريق محيط مجازي ارائه مي گردد؛ بدين ترتيب اين پژوهش، تأثير آموزش مجازي در بيان مفاهيم ديني براي كودكان و نيز تأثير آن بر باورهاي ديني آنها را مورد ارزيابي قرار داده است. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه چهارسطحي برگرفته از پرسشنامه باورهاي ديني گلاك و استارك بوده، كه ميان 82 نفر از والدين با فرزندان 12-7 سال كاركنان شاغل در نيروي انتظامي استان چهارمحال و بختياري توزيع گرديد. اجراي اين پژوهش با اتخاذ روش توصيفي- ارزشيابي، به صورت نيمه آزمايشي و از نوع پيش آزمون- پس آزمون بوده است، كه به منظور تجزيه و تحليل داده ها از آمار استنباطي شامل آزمون t همبسته استفاده شده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد مؤلفه هاي نگرش و اعتقادات ديني، اطلاعات ديني، اعمال و تجارب ديني از سوي فرزندان، ارتقاي مناسبي نسبت به قبل از برگزاري آموزش مجازي داشته است؛ هر چند اين روش آموزشي تأثيري بر انجام فرائض و ترك محرمات ديني نداشته است.