كمينه سازي اثرات زيست محيطي تخليه ي پساب شور آب شيرين كن هاي ساحلي از طريق تخليه كننده هاي تك مجرايي مستغرق

Environmental impact minimization for brine discharge from coastal desalination plants through single port submerge discharges

در سال¬هاي اخير، در بسياري از نقاط جهان¬، استفاده از آب¬¬شيرين¬كن¬ها جهت تأمين نيازهاي فزاينده¬ي شهرها و صنايع ساحلي به آب¬شيرين موردتوجه قرار گرفته¬است. تخليه¬ي پساب خروجي از آب¬شيرين¬كن كه حاوي پساب¬هاي گرم و عمدتاً شور مي¬باشد در محيط¬هاي دريايي، مي‌تواند اثرات منفي بسيار زيادي بر كيفيت آب¬هاي ساحلي و محيط¬زيست منطقه در پي داشته باشد. با اين وجود تخليه فاضلاب در دريا در بسياري از موارد تنها گزينه ممكن به شمار رفته و علاوه بر اقتصادي بودن به عنوان يك گزينه محيط¬زيست دوست نيز (در مقابل تخليه در خشكي) مورد پذيرش سازمان¬هاي محيط¬زيستي قرار گرفته¬است. در اين روش، تخليه به روش درست انجام گيرد، محيط بي¬نهايت دريا به خوبي امكان تصفيه¬ي اين فاضلاب¬ها را فراهم خواهدكرد. براي رفع يا به حداقل رساندن اثرات منفي تخليه پساب در محيط دريايي مي¬توان از تخليه كننده‌هاي مستغرق دريايي در فاصله كافي از ساحل جهت كاهش غلظت ورودي به محيط دريايي استفاده كرد. هدف از اين پژوهش ارائه و بررسي روش مناسب تخليه پساب جهت به حداقل رساندن غلظت آلاينده در محيط از طريق مدلسازي عددي فرايند تخليه در محيط ساكن دريا مي¬باشد. نتايج حاصل از نرم¬افزار عددي بيانگر اثرات مثبت پخشاننده¬هاي مستغرق در جهت كاهش غلظت پساب در محيط دريايي مي¬باشد.