بررسي معماري و تزيينات بناهاي تيموري در دو مدرسه ي دودر و پريزاد

دوره تيموري از مهم ترين دوره هاي تاريخي معماري و هنر ايران است كه داراي ويژگي ها و مشخصه هاي خاص خود مي باشد، معماري و تزيينات وابسته به آن در اين دوره به اوج تكامل و زيبايي رسيد به طوري كه معماري تيموري در دوره هاي بعد مورد تقليد و پيروي بسياري از معماران و هنرمندان ايراني قرار گرفت. بيشتر مدارس به جاي مانده از اين دوره در افغانستان قرار دارد و تنها تعدادي از اين بناها در ايران وجود دارد كه نمونه هايي بي بديلي از معماري و تزيينات تيموري است. در اين ميان بررسي معماري و تزيينات مدارس دودر و پريزاد كه مربوط به اين دوره مي باشند، مسأله ي اصلي اين پژوهش است. براي بررسي اين مسأله و فرضيه هاي مبتني برآن، مهمترين گزارشات و اطلاعات كه پژوهشگران در رابطه با اين بناها جمع آوري كردند را با مشاهدات و اطلاعات به دست آورده شده از طريق تحقيقات ميداني، مورد مطالعه و تحليل قرار مي گيرد. در تحقيق انجام گرفته مشخص مي گردد كه مدارس مورد بررسي، تمام بخش ها و ويژگي هاي يك مدرسه مانند صحن، ايوان، مدرس و حجره را با تزيينات رايج دوره تيموري مثل نقاشي، كاشيكاري، گچبري و آجركاري در خود دارند و در عين حال تفاوت هايي نيز در ساختار و تزيينات آنها به چشم مي خورد .