الكتروريسي تركيبي نانوالياف كيتوسان/ژلاتين در حلال استيك اسيد به منظور استفاده احتمالي به عنوان زخم‌پوش

نانوالياف الكتروريسي شده موادي جذاب به دليل خواص مطلوب در زمينه‌ي كاربردهاي پزشكي از جمله زخم‌پوش مي‌باشند. نانوالياف كيتوسان به دليل خواص عالي بيولوژيك از جمله انعقاد خون، زيست‌تخريب‌پذيري، زيست‌سازگاري، فعاليت ضدميكروبي و مقابله با ردِ زخم به طور گسترده به عنوان زخم‌پوش كاربرد دارند. همچنين استفاده از ژلاتين به عنوان جزء دوم قابليت تقليد شبكه‌ي نانوليفي توليدي از بافت پوست انسان را به آن بخشيده و باعث سازگاري بهتر آن با بدن شده و قابليت عملكرد به عنوان زخم‌پوش را به شبكه‌ي نانوالياف مي‌بخشد. در اين مطالعه با توجه موارد مذكور به منظور الكتروريسي موفق اين دو جزء پليمري طبيعي، نسبت‌هاي مختلف آن‌ها پس از به شكل محلول در آمدن در حلال استيك اسيد به طور جداگانه با يكديگر مخلوط و در شرايط اتاق جهت انجام الكتروريسي استفاده شد و از طرفي پارامترهاي دستگاهي مانند ولتاژ، نرخ تغذيه و فاصله‌ي نوك سوزن تا جمع‌كننده تغيير داده شد. اثرات ناشي از اين تغييرات مانند مورفولوژي سطح و طيف مادون قرمز نانوالياف به وسيله‌ي ميكروسكوپ الكتروني روبشي و ATR مورد بررسي قرار گرفت و مقادير بهينه‌ي پارامترهاي مختلف مشخص گرديد. شبكه‌ي نانوليفي مطلوب به كمك اجزاء پليمري طبيعي در حلال ملايم استيك اسيد با پارامترهاي الكتروريسي معين با موفقيت توليد شد كه از زيست‌سازگاري مناسبي برخوردار بوده و همچنين به دليل استفاده از حلال استيك اسيد و عدم نياز به جداسازي ثانويه (بر خلاف مطالعات مشابه پيشين) پتانسيل كاربرد به عنوان زخم‌پوش را خواهد داشت.