تعامل موسيقي و معماري سنتي از منظر معماري در ساخت باغ هاي ايراني و معماري دانش بنيان

The interaction between traditional architecture and music in garden development as an aspect of knowledge based architecture

معماري موسيقي تجسم است. نظام هندسي مشترك معماري و موسيقي ناخودآگاه ما را به سوي پديده اي همسان هدايت مي كند، كه بدنبال وجوه مشتركي در آن ها باشيم. موسيقي و معماري از هنرهاي كهن محسوب مي شوند. هنرها به ويژه موسيقي و معماري در طول تاريخ نقش ارزنده اي در تلطيف ادراك و روحيات انسان داشته اند. معماري ايراني و موسيقي ايراني به عنوان تجلي بخش هايي از هنر روح آدمي، داراي جلوه هاي جمالي و جلالي مشابهي در عرصه بروز و نمود مي-باشند. در معماري ايراني به واسطه تشابهات معنايي و محتوايي با ديگر هنرها از جمله موسيقي نمود بيشتري دارد. هنر به عنوان عاملي مهم در شكل گيري فرهنگ يك ملت، برخاسته از روح آدمي و پيوند عميق او با فرهنگ اوست و نمي توان هنر يك ملت را جداي از فرهنگ يك ملت دانست. معماري ايراني و موسيقي ايراني، از حكمت ايراني اسلامي نشأت گرفته-اند و با تمام زندگي ايرانيان در طول تاريخ عجين بوده اند، بنابراين جزئي از هويت و فرهنگ ايرانيان مي باشند. هدف پژوهش حاضر مطالعه و بررسي الگوهاي متشابه در موسيقي ايراني و معماري ايراني است. سلسله مراتب، درونگرايي و محرميت، صوت، ريتم و تكرار، تقارن، عرفان، پاساژ يا مدگري، هارموني، تزيين از اصل هاي 9 گانه اين پژوهش مي باشند.