آسيب شناسي متدولوژيك شيوه هاي برنامه دهي ساختمان هاي بلندمرتبه با رويكرد معماري دانش بنيان

The Methodological Pathology in Programming Methods of higher buildings according to Knowledge-based Architecture Approach

يكي از پيامدهاي شهرنشيني در دهه هاي اخير، بلند مرتبه سازي در جهت رفع نيازهاي ناشي از گسترش شهرها و تراكم ايجاد شده در مراكز شهر است. ساختمان هاي بلند مرتبه نسبت به ساختمان هاي قبلي، نيازمند برنامه دهي و برنامه ريزي بيشتر و دقيق تر هستند، برنامه دهي قبل از ساخت، در هنگام ساخت و پس از اجرا (ارزيابي). با توجه به بهره برداري و استفاده از ساختمان هاي بلند مرتبه كه در دهه هاي گذشته ساخته شده اند، اهميت برنامه دهي پس از ساخت و پس از اشغال، و ارزيابي اين نمونه از بناها دو چندان مي گردد. مقاله حاضر بر آن است كه با استفاده از مطالعه اسنادي و روش استدلال منطقي و تحليل محتوايي كيفي و توجه به آسيب هاي پيش آمده براي ساختمان هاي بلند مرتبه در كشور به خصوص در كلان شهر تهران، پيامدهاي منفي عدم ارزيابي و برنامه دهي پس از ساخت و پس از اشغال ساختمان هاي بلند مرتبه را مورد بررسي قرار دهد، و با ارائه راهكارهايي مناسب و منطبق با شرايط اقتصادي و مديريتي كشور، بابي جديد براي برنامه ريزان، معماران، شهرسازان و مديران اجرايي در برنامه دهي دانش بنيان بگشايد.