پژوهشي بر ضرورت شناخت هويت انسان و تأثير آن بر معماري پايدار در راستاي معماري دانش بنيان

هويت يك موضوع بطور فزاينده برجسته در انسان ميباشد، كه با احساس متمايز بودن، ثبات داشتن و تعلق به گروه، امنيت و آرامش الزم براي زندگي را فراهم ميكند. الزمه دستيابي به توسعه پايدار، رسيدن به معماري پايدار است كه با شناخت هويت مي توان به آن دست يافت و در اين راستا مي توان به بررسي اين سوال پرداخت كه چگونه توسعه پايدار در سايه ارتقاء پارامترهاي هويتي معماري امكان پذير مي باشد؟ گمان ميشود اگر در معماري ( فضاسازي، فرم، ...) با توجه به هويت نمود پيدا كنيم ميتوان به پايداري توسعه برسيم. روش تحقيق حاضر با تكيه بر پژوهش آزمون تجربي با رويكرد كمي است. محيط زيست طبيعي در پي سازگاري و هماهنگي با هويت است و بايد بيان نمود كه مسأله هويت و جامعه و فضاي شهر ي تاروپودي هستند كه در زمان باهم بودن معنا مي دهند كه يكي از نيازهاي اساسي بشر در جهان صنعتي كنوني است. بطتور خلاصه قابليت ساختمان براي تلفيق عوامل محيطي ( پايداري ) و تبديل آنها به صورت كيفيت هاي فضايي و آسايش ( هويت ) تمركز گردد.