نظريه هاي بنيادي تيتوس بوركهارت در حوزه هنر اسلامي با رويكرد معماري معاصر ايران در راستاي معماري دانش بنيان

هنر اسلامى به آثار فرهنگ و تمدن ملت هاى مسلمان در دوران اسلامى (تاريخ اسلام) اطلاق مى شود و داراى خصوصيات و توصيفاتى است كه در عالم تفكر سنت و زيبايي شناسى عرفانى مى توان از آن سخن گفت. هنر در تفكر و معرفت سنتى، ماهيتى متفاوت با دوران جديد دارد؛ چيستى هنر، پرسش دوران و عالم جديدى است كه انسان عصر حاضر، معمار آن است. مدرنيته يكي از مهمترين موضوعاتي است كه طي چند سده اخير عرصه هاي مختلف حيات بشري را تحت تاثير قرارداده است، دراين ميان تيتوس بوركهارت از جمله انديشمنداني است كه علاقمند به هنر و تمدن اسلام شد و به تحليل و توصيف پژوهش هاي موجود در زمينه هنر و معماري اسلامي پرداخت. هدف از ارائه اين پژوهش فراهم آوردن زمينه اي مناسب جهت توجه به هويت و فرهنگ سنتي و اسلامي در عرصه هنر و معماري است. در نتيجه به اين اصل ميرسيم كه با ورود معماري مدرن در ايران از معماري اسلامي و هويت اصلي ايراني فاصله گرفته شده است؛ تلاش مي شود با شناخت و معرفي خصوصيات هنر و معماري سنتي و اسلامي، درجهت كشف مفاهيم و ارتقاي آن در كشور و سازماندهي ساخت و ساز معماري معاصر ايران گامي موثر بردارد.