تاثير محدوديت ها بر مدلسازي يكپارچه سيستم توليد در فرآيند تزريق آب و تزريق گاز

با گذشت زمان، فشار ميادين نفتي افت پيدا مي كند و براي نگه داشتن توليد در حد اقتصادي بايستي روش هاي ازدياد برداشت به كار گرفته شوند. تزريق آب و تزريق گاز از رايج ترين روش هاي ازدياد برداشت مي باشند. تاكنون مطالعات زيادي در اين زمينه صورت گرفته است كه عمدتا بر مبناي شبيه ساز مخزن مي باشند و در آن ها محدوديت هاي سطح الارضي در نظر گرفته نشده است. اين محدوديت ها تاثيري مستقيم بر نتايج شبيه سازي مي گذارند. در اين مقاله با مدلسازي يكپارچه مخزن، چاه و تاسيسات سطح الارضي، تاثير محدوديت هاي سطح الارضي بر نرخ جريان، برنامه توليد و برنامه تزريق بررسي شده است. نتايج نشان مي دهد كه استفاده از مدل يكپارچه و در نظر گرفتن محدوديت هاي سطح الارضي تاثير قابل ملاحظه اي بر خروجي شبيه ساز دارد كه برنامه ريزي توسعه ميدان را تحت تاثير قرار مي دهد و از بروز پيش بيني هاي غيرواقع بينانه جلوگيري مي كند.