بررسي مفهوم عشق در غزل هاي سعدي و باقي

باقي يكي از بزرگترين شعراي ترك در قرن 16. ميلادي به شمار مي آيد. محمود عبد الباقي در شعر باقي تخلص مي كرد؛ به تاريخ 1526 در استانبول به دنيا آمد. معروفترين اثر باقي ديوان وي است و بعضي ابياتي كه در ديوان او هست به شكل ضرب المثل در آمده است و همچنين اشعار سعدي كه خود يكي از بزرگترين شعراي قرن 7 هست. بنابرين زيبايي غزليات آنها هم شعراي روزگار خود و پس از عصر خود را تحت تأثير قرار داده است. در اين مقاله به مضامين مشترك كه دو شاعر بزرگ ايران و عثماني در شعرشان به كار بردند، پرداخته است و همچنين موضوع عشق در غزليات آنان مورد بررسي قرار گرفته است. عشق كه مايۀ ادبيات جهان به حساب مي آيد، در ادبيات فارسي و به پيروي از آن در ادبيات تركي دامنه گستردۀ را به خود اختصاص دارد. اين مضمون در غزليات سعدي و باقي كه با لقب سلطان الشعرا شهرت داشته، از رنگ و بوي مشتركي برخوردار هستند. اگرچه باقي از لحاظ زماني تقريبا سه قرن با سعدي فاصله دارد ولي از نظر محتوا شباهت‌هاي زيادي را در غزل‌هاي اين دو شاعر مي توان يافت.