تحليل تطبيقي مولفه هاي فكري اشعار پروين اعتصامي و گلرخسار صفي‌آوا

‏اين جستار كه از منظر ادبيات تطبيقي ‏آمريكايي و به روش توصيفي– تحليلي صورت گرفته است بر اين پرسش ها مبتني است كه مولفه هاي فكري و محتوايي اشعار پروين اعتصامي و ‏گلرخسار صفي آوا چه شباهت ها و تفاوت هايي با يكديگر دارند؟ در اشعار پروين عشق الهي ‏نمود بسيار يافته است. نگاه خيرخواهانه ي پروين به زنان،در قالب ترغيب به علم و هنرآموزي، خردورزي،‏ تهذيب نفس و رعايت حيا،عفت و تقوي است.مادر در اشعار او مظهر از خودگذشتگي و دورانديشي است.حمايت از ستمديدگان، سالخوردگان، يتيمان، آراستن وجود به ‏علم و ادب، جهل ستيزي، نيز از مشخصه هاي فكري پروين است. در اشعار گلرخسار به خردستايي، جهل ستيزي، ‏مرگ-انديشي و باور به قضا و قدر اشاره شده است. آنچه شعر او را از پروين متمايز مي كند اشعار وطني ‏است. عدم استقلال، سلطه شوروي (سابق) بر تاجيكستان و مهم تر از همه، جدايي از وطن معنوي و ‏فرهنگي يعني ايران از دلايل مهم توجه گلرخسار به مفهوم وطن است. بنابراين او–نسبت به ‏پروين- ديد واقع گرايانه تري به مسائل و رويدادهاي اجتماعي و سياسي وطن دارد. ‏اهتمام او به مسائل زنان : رنج ‏زنان كارگر و اندوه مادران داغديده، مصائب زنان سرپرست خانواده نيز از همين واقعيت-ها سرچشمه مي گيرد. بسامد عشق زميني در اشعار او بيشتر است.