تأثير اضافه نمودن جذب كننده سموم قارچي در جيره كاملاً مخلوط بر غلظت آفلاتوكسين M1 شير و فاكتورهاي توليد مثلي گاوهاي هولشتاين

هدف از اين تحقيق بررسي ميزان انتقال آفلاتوكسين M1 به شير تحت تأثير جذب كننده سموم قارچي چند جزئي و تأثير آن بر فاكتورهاي توليد مثلي مي‌باشد. در اين پژوهش تعداد 60 راس گاو شيري نژاد هلشتاين با ميزان توليد و شكم زايش يكسان در غالب يك طرح كاملاً تصادفي با 2 تيمار و 30 تكرار مورد استفاده قرار گرفتند كه تيمارها شامل: كنترل و توكسين بايندر بود. طول دوره آزمايش 84 روز كه 10 روز اول به منظور از بين رفتن تأثير بايندرهاي قبلي و روز 11 توكسين بايندر به جيره اضافه شد و از روز 11 تا 84 در گروه درماني (براساس توصيه توليد كننده) مورد مصرف قرار گرفت. در ابتداي دوره از جيره مخلوط نمونه‌گيري و در آزمايشگاه ميزان آفلاتوكسين توسط دستگاه HPLC مورد آناليز قرار گرفت. جهت آناليز غلظت آفلاتوكسين M1 نمونه هاي شير در روزهاي 17، 34، 57، 77 و 84 از گاوها در تيمارها گرفته شد. پس از پايان دوره مصرف، تعداد تلقيح به ازاي آبستني، كيست هاي تخمداني، عفونت هاي رحمي، فاصله زايش تا آبستني، روزهاي باز و روزهاي جمع شدن رحم مورد آناليز قرار گرفت. نتايج نشان داد كه جيره هاي مخلوط داراي سموم قارچي Deoxynivalenol، Fumonisin B1 و Fumonisin B2 بوده و تيمار درماني توكسين بايندر داراي تاثير مطلوب در جذب توكسين قارچي در خوراك دام و كاهش شيوع كيست هاي تخمداني و رزوهاي جمع شدن رحم مي گردد. در كل نتيجه گيري مي شود كه توكسين بايندر در جذب توكسين خوراك و فاكتورهاي توليد مثلي گاوهاي شيري موثر مي باشند