اثر براسينواستروئيد بر عملكرد و كيفيت ميوه توت فرنگي ارقام آروماس و پاروس در شرايط شوري

توت‏فرنگي از جمله ميوه‏هاي ريز است كه ارزش تغذيه‏اي و تازه‏خوري بالايي دارد. كاربرد هورمون‏هاي گياهي نظير براسينواستروييد نقش مهمي در تحمل تنش‏هاي زيستي و غير‏زيستي از جمله تنش شوري در محصولات باغباني دارند. در اين تحقيق تأثير غلظت‏هاي براسينواستروييد روي تحمل تنش شوري دو رقم توت‏فرنگي شامل آروماس و پاروس بررسي شد. در اين پژوهش تأثير سطوح مختلف شوري (0، 20، 40 و 60 ميلي‏مولار در محلول غذايي) و براسينواستروييد (0، 25/ 0، 5/ 0 و 1 ميلي‏گرم در ليتر به صورت محلول‏پاشي) بر اين گياه مورد بررسي قرار گرفت. نشاهاي ريشه‏دار در گلدان‏هاي پلاستيكي 4 ليتري حاوي محيط كشت كوكوپيت و پرلايت (1:1) در گلخانه كشت شدند. دماي روز و شب به ترتيب 3±23 و3 ± 15 درجه سلسيوس، نور طبيعي خورشيد و رطوبت نسبي 60 تا 70 درصد بود. پس از استقرار گياهان، تيمارهاي شوري اعمال شد. نتايج نشان داد كه شوري داراي تأثير منفي بر بيشتر ويژگي‏هاي مورد ارزيابي بود، و باعث كاهش وزن تر و خشك شاخساره و ريشه‏ها شد. محلول‏پاشي براسينواستروييد در غلظت 1 ميلي‏گرم در ليتر باعث افزايش سطح تحمل گياهان نظير سطح برگ، وزن خشك شاخساره و ريشه و عملكرد گرديد. اين اثر بهبود دهنده با افزايش غلظت نمك به 60 ميلي‏مولار كاهش يافت. به طور كلي كاربرد براسينواستروييد به ويژه در غلظت 1 ميلي‏گرم در ليتر، در شرايط شوري ملايم توانست اثر منفي شوري بر رشد گياه توت‏فرنگي را كاهش دهد و اين تأثير در رقم آروماس بيشتر از رقم پاروس بود.