بررسي جايگاه كنوني برنامه ريزي زباني در قوانين تبليغات محيطي كشور

زبان علاوه بر اينكه يك وسيله براي ايجاد ارتباط مؤثر ميان انسانهاست، حامل اطلاعات بسيار مهمي نظير: ساختار اجتماعي، ساختمان ارزش هاي جامعه، ساختار سياسي، روابط خانوادگي، اقتصادي و ديدگاه ها نسبت به جهان مي -باشد. رشد و گسترش بي وقفه ي زبان در هر دو ساحت خود يعني شأن و پيكره در فرهنگ زباني ، لزوم عملكرد آگاهانه را در سياست زباني مورد تاكيد قرار مي دهد. اين تلاش هاي رسمي كه براي پيش برد زبان در رفتارهاي زباني افراد‌ و جوامع در سطوح پيكره و شأن و زبان‌آموزي به اجرا در مي آيند، در ذيل تعريف برنامه ريزي زبان قرار مي گيرند. تبليغات محيطي با قابليت هاي فراواني كه در عرصه هاي مختلف اجتماعي دارد، مي تواند در راستاي سياست هاي زباني تأثير مهمي داشته باشد و با تكيه بر قوانين اجرايي تبليغات محيطي، نقش بسيار ارزنده اي در برنامه ريزي زباني ايفا نمايد. اين پژوهش به بررسي عملكردهاي قوانين كنوني تبليغات محيطي در برنامه ريزي زباني مي پردازد