جايگاه زيبايي‌شناسي در طراحي فضا با رويكرد روانشناسي محيط

هدف از اين پژوهش اين است كه محيط فيزيكي به نحوي طراحي شود كه ضمن برخورداري از كيفيت‌هاي فضايي و محيطي بتواند آرامش نسبي را نيز براي كاربران فراهم آورد. در اين مقاله به ارائه مباحثي در مورد ارتباط بين رفتار انسان و محيط كالبدي واهميت شناخت ارتباط بين آن‌ها براي طراحي معماري ارائه شده است. پرسش اين پژوهش اين است كه چگونه ميتوان در يك فضا به برخي نيازهاي كاربران توجه كرد؟رسيدن به آرامش و دوري از استرس مهمترين عامل از نظر رواني شناخته شده است. با توجه به اهميت اين مساله در اين پژوهش تلاش شده است با در نظر گرفتن اصول و رويكردهاي زيبايي شناسي در طراحي فضا به عنوان عاملي تاثيرگذار در روحيه و سلامت افراد گامي در راستاي ارتقاي سلامت عمومي كشور برداشته شود. تلاش شده است در اين پژوهش از مطالعات كتابخانه اي، اسنادي و مدارك و يافته‌هاي علمي معتبر براي گردآوري بسياري از دادهها استفاده شود و از نوع توصيفي تحليلي مي باشد. نتايج بررسي‌ها نشان ميدهد كه طراحي فضا با در نظر گرفتن مباني زيبايي شناسي ميتواند در ايجاد احساس آرامش و بهبود كيفيت زندگي موثر باشد.