جايگاه گياهان تراريخته در امنيت غذايي

يكي از ابعاد امنيت انساني، امنيت غذايي است و عدم وجود امنيت غذايي به معناي فقدان امنيت براي جوامع بشري است. و از آن جايي كه جمعيت جهاني به سرعت رو به افزايش است و اين موضوع اهميت نياز به مواد غذايي را همپاي رشد جمعيت جهاني كرده است. لذا براي رسيدن به اين مهم اصلاح روش هاي سنتي زراعي و گسترش توليدات كشاورزي به طور عام و محصولات تراريحته به طور خاص منجر به افزايش بهره وري مي شود. از زمان پيدايش اين گياهان همواره مزايا و معايبي را به همراه خود داشته اند. هدف از اين مقاله كه به روش مروري تهيه شده ، بررسي تاريخچه كشت اين محصولات در ايران و جهان، بررسي سودمندي و غير سودمندي و جايگاه اين محصولات در مقوله ي امنيت غذايي بود. نتايج اين تحقيق بيان داشتند كه بيوتكنولوژي با توليد گياهان تراريخته مقاوم به آقات و تنش هاي محيطي، نقش مثبتي در بهبود امنيت غذايي ايجاد ميكند اما نبايد از خطرات احتمالي آن غافل ماند و همچنين منتقدان استفاده از محصولات تراريخته را تهديدي احتمالي بر سلامت انسان و امنيت غذايي و ايمني زيستي مي دانند.