نقش آينده‌پژوهي در مديريت استراتژيك (با تأكيد بر برنامه‌ريزي سناريويي)

در سال‌هاي اخير بحث آينده‌پژوهي در حوزه مطالعات استراتژيك اهميت ويژه‌اي يافته و مبناي اصلي تدوين استراتژي‌ها و برنامه‌ريزي‌ها در حوزه‌هاي مختلاف استراتژيك قرار گرفته است. با توجه به سرعت تغييرات، تكنولوژي و پيچيدگي‌هاي سازمان‌هاي امروزي و هم چنين وجود رقابت در توليد و فروش محصولات و ارائه خدمات، نياز به برنامه‌ريزي‌هاي بلندمدت و استراتژيك آينده‌نگرانه در سازمان‌ها ضروري مي‌باشد. از مهم‌ترين عناصر تشكيل دهنده برنامه‌هاي استراتژيك، توجه به آينده‌پژوهي و تدوين طرح ها و برنامه‌ها بر اساس شرايط آتي است. در پژوهش حاضر، تلاش شده است پس از بررسي اجمالي شيوه‌هاي آينده نگري بر اساس اصول سناريونويسي، به مطالعه برخي از اصول و قواعد اصلي تفكر استراتژيك مبتني بر آينده پژوهي پرداخته شود و روش هايي براي ايجاد ذهن استراتژيك و آينده‌نگر ارائه شود. پرسش اصلي در اين پژوهش، عبارت از اين است كه چگونه مي‌توان از الگوي سناريونويسي كه در حوزه آينده‌پژوهي جاي دارند، به صورت كاربردي در حوزه مديريت استراتژيك بهره گرفت.