برداشت انرژي از نوسان‏گر غيرخطي دوپايداره‏ي دافينگ با بررسي اثر مقاومت الكتريكي

ايراد اصلي در برداشت كننده هاي انرژي ارتعاشي در حالت خطي اين است كه بهترين عملكردشان محدود به پهناي باند بسيار باريك اطراف فركانس تشديد است. اگر فركانس تحريك كمي از شرايط تشديد دور شود، مقدار توان خروجي به شدت كاهش مي يابد. به منظور غلبه بر اين مشكل، يك برداشت كننده ي غيرخطي انرژي پيزومگنتوالاستيك غيرتشديدي، در اين پژوهش ارائه شده است. معادلات غيرخطي گسسته، مي توانند به خوبي پاسخ ولتاژ دامنه بلند يك پيكربندي پيزومگنتوالاستيك را توصيف كنند. بررسي ها نشان مي دهد توان خروجي ماده ي پيزومگنتوالاستيك در فركانس هاي مختلف، يك مرتبه از ماده ي پيزوالاستيك كه معمولاً به كار برده مي شود، بيشتر است. همچنين پاسخ همراه با آشوب پيزومگنتوالاستيك با پاسخ متناوب پيزوالاستيك مقايسه شد.