نقد شخصيت پردازي در منطق الطير بر اساس نظريۀ اريك برن

تحليل رفتار متقابل، نظريه‌اي دربارۀ شخصيت و روشي منطقي است براي روان‌ درماني به منظور رشد و تغييرات شخصي. اين شاخه از روان‌شناسي، به مطالعه چگونگي ارتباط و تعامل افراد مي‌ پردازد و به عنوان يك روش درماني، با پرده برداشتن از لايه‌ هاي پنهاني مشكلات افراد، در پي اثبات اين نكته است كه همه از ظرفيت تغيير مثبت در رشد شخصيتي برخوردارند. از اين منظر، منطق‌الطير عطار كه روايتي است نمادين از جامعه مشتاق به هدايت براي رشد و تعالي و در عين حال درگير با ناهنجاري‌هاي روحي و رواني، قابل تأمل و بررسي است. در پژوهش پيش رو با رويكرد ميان‌ رشته‌اي، به بررسي ابعاد سه‌ گانۀ شخصيت بر اساس نظريۀ مذكور پرداخته و با آسيب‌شناسي ساختار هر يك از شخصيت‌هاي داستان، به ريشه و دليل اختلالات روحي و رواني آن ها پي برده ايم. همچنين به برخي از شگردهاي هدايتگرانه و روان‌كاوانۀ هدهد در به كمال رساندن جماعت مرغان دست يافته ايم. اين پژوهش نوعي نقد روان‌شناختي است كه در آن از روش تحليل محتوا براي توصيف، تحليل و نقد رفتارهاي ابعاد مختلف در داستان استفاده كرده ايم و شيوۀ گردآوري اطلاعات در آن، كتابخانه‌اي و اسنادي است.