بازجست نقش زن در رمان «بازي آخر بانو» براساس نظريه قدرت- جنسيت فوكو

كوشش فوكو بر آن بود تا براي شناخت آنچه مردان و زنان انديشيده اند، تاريخ هايي عرضه كند. صورت بندي تازه اي كه او از مفهوم «گفتمان» به دست ميدهد، ريشه در همين كوشش دارد. تاريخ فوكو، تاريخ انديشه ها و باورها نيست؛ بلكه بازسازي هايي است از شرايط مادي انديشه يا دانش ها. اين تاريخ ها رابطه ي پيچيده ي ميان گفتمانها و موضوعاتشان (تن، بيماري، قدرت، دانش، حقيقت، جنسيّت، نظم و...) را بررسي ميكند تا تبارشناسي سوژه ي مدرن را بنويسد. در اين پژوهش علاوه بر آراي فوكو، ساختار و اجزاي داستان «بازي آخر بانو» نوشته ي بلقيس سليماني بر مبناي نظريه ي قدرت جنسيت فوكو بررسي ميگردد.