بررسي ساختار سبكي در آثار مهشيد اميرشاهي

در اين مقاله، داستان هاي نويسنده ي زن معاصر، مهشيد امير شاهي (متولد 1316) از نظر ساختار سبكي مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. او نويسنده، طنزپرداز، مترجم و روزنامه نگار ايراني است. وي با بهره گيري از سطوح ساختاري، از جمله سطح زباني، ادبي و محتوايي، آثار دل انگيزي آفريده است و تمامي آثارش، با مسائل اجتماعي درآميخته است. مسائل و مشكلاتي كه در زندگي شخصي داشته نيز در نوع آفرينش آثارش بي تأثير نبوده اند. از جمله خصوصيات سبكي وي مي توان به استقلال سبك، موفقيت در شخصيت پردازي و ظنز نام برد. طنز، يكي از وجوه ثابت و مهم آثار اميرشاهي است كه از اين بابت، در بين نويسندگان زن ايراني، داراي موقعيتي شاخص مي باشد. وي در داستانهايش كلمات را به صورت مخفّف به كار مي برد و گاه از زبان شخصيت هاي داستانش، كلمات را به صورت نادرست و پس و پيش ادا مي كند. علاوه بر طنز، كنايه و تشبيه، بيشترين آرايه هاي به كار برده شده در آثار مهشيد اميرشاهي مي باشد. در اين مقاله، سبك نويسندگي مورد بررسي قرار گرفته است.