مينابازار، الگوي آموزش نگارش توصيفي در شبه¬قارّه

مينابازار، در اصل به بازار ويژة زنان در عهد اورنگ¬زيب (1118- 1068 هـ .) اطلاق مي¬شده است. در اين بازار گروهي از زنان، در يك روز مشخّص در مكاني خاص گرد مي‌آمدند و متاع خود را به سلاطين و شاهزادگان و زنان دربار عرضه مي‌كردند. مبارك¬الله واضح (1059-1157هـ . ق) كه خود از ملازمان دربار بوده، به بهانة توصيف اين بازار، ليكن با هدف آموزش انشا، اثري به همين نام (مينابازار) تصنيف كرده است. استفاده از واژگان و اصطلاحات بومي، بهره¬گيري هنري و فراگير از واژگان مرتبط با پيشه¬ها، پرداختن به آداب و رسوم گوناگون، در كنار ساخت تركيبات وصفي و اضافي نو با آن¬ها، ايجاد پيوندي لطيف در ميانة عناصر طبيعي با به كار¬گيري فنون بديعي و بياني و ... از ويژگي¬هاي اين تصنيف است؛ ويژگي¬هايي كه مؤلّف، آن¬ها را در راستاي تحقق هدف اصلي خويش: ارائة الگوي نگارش توصيفي و كمال انشاپردازي به كارگرفته است. اين پژوهش به روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه¬اي، همراه با معرفي اين¬گونه از نوشته به بيان ويژگي-هاي زباني و ادبي آن مي¬پردازد.