نقد و تحليل اصالت سبك درصور بياني غزليّات اميري فيروزكوهي

نيروي تصوير آفريني، همواره نشانه ي شاخص يك شاعر است و اميري فيروزكوهي نيز مضامين شعري خود را همراه با تصاوير شاعرانه زيبايي ارائه كرده است. بررسي و تحليل صور بياني علاوه بر اين كه گرايش هاي گوناگون انديشه ي شاعر را باز مي نمايد، از جنبه ي سبك شناسي نيز داراي اهميّت است و مي تواند مبيّن سبك و زبان خاص يك شاعر باشد. مقاله ي فوق در دو بخش ساختاري و محتوايي تنظيم گرديده است. بخش ساختاري شامل ويژگي هاي بياني و زيبايي شناسي و بخش محتوايي شامل تحليل اشعار از جهت احساس و انديشه است. در تمام مراحل ساختاري و محتوايي سعي شده است با توجه به شواهد موجود در غزليّات اميري فيروز كوهي، ويژگي هاي بياني و احساس و انديشه ي وي مورد بررسي قرار بگيرد؛ به عبارتي، اثبات گرديده است كه شاعر از حيث زيبايي شناسي، شاعر وصف و تصويرهاي محض است. در انتها نيز طي جدولي، ويژگي هاي بياني غزليات به صورت مختصر بيان شده است تا به آساني بتوان به محتواي مقاله و خلاصه ي مطالب موجود در آن دسترسي داشت. روش تحقيق مورد استفاده در اين مقاله، اسنادي است به طوري كه با مراجعه به منابع موجود و نيز غزليّات شاعر، به بررسي ويژگي هاي بياني شعر وي پرداخته شده است.