شيوه هاي طراحي وخلق بسم الله نگاري درست نوشتاري ايراني-اسلامي

در هنر دوران گذشته در كنار توجه به اصول و قواعد جاري در خطاطي، تنوعاتي به آن اضافه گرديد. حروف نگاري به عنوان هنري كه جان تازه اي به حروف مي بخشد، بيان ظاهري حروف را به شكل مي كشد و توجه به ذات حروف را با الگوي نوشتاري تلفيق مي كند. يكي از مواردي كه به عنوان دل مشغولي و مشق كردن در هر دوره اي در بين هنرمندان عرصه هاي هنري وجود داشته و دارد، تمركز به موضوعاتي به عنوان بهانه مشق كردن است، مانند اسما متبركه، اسامي امامان، معصومين و گاه مي توان آيه هاي كوچك قرآن مانند بسم الله الرحمن الرحيم را دستاويز و بهانه قرار داد كه سنت بسم الله نگاري از آن جمله است كه در تقسيم بندي بدايع قرار مي گيرد. اين پژوهش با هدف بررسي اصول و شيوه هاي طراحي و خلق بسم الله نگاري با توصيفي- تحليلي و شيوه گردآوري اطلاعات كتابخانه اي و اسنادي در پي پاسخگويي به پرسش هاي ذيل مي باشد: الف) بدايع نگاري چيست؟ ب) چگونگي طراحي و خلق بدايع نگاري در چه محوريتي است؟ نتايج تحقيق نشان مي دهد كه بدايع نگاري، جلوه اي از همنشيني و مجالست حروف و نقوش است. با توجه به ارزش هاي نهفته معنوي و نمادين، بسم الله نگاري از آن جهت مهم است كه مبين آيه اي مبارك از قرآن است و خوشنويساني خود را ملزم به نگاشتن آن در جهت ستايش ذات احديّت مي دانستند. از اين روي ناب ترين و خلاقانه ترين تركيبات را در جلوه گري بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم نظاره گر هستيم.