بررسي حس تعلق به مكان بر تعاملات اجتماعي به لحاظ نظام كالبدي در محله نوغان مشهد

چكيده رشد شهر نشيني و بي كيفيت بودن محيط هاي كالبدي شهرهاي معاصر باعث كاهش تعاملات اجتماعي و كمرنگ شدن حس تعلق اجتماعي در مردم شده است . شناسايي معيارهاي ارتقا دهنده تعاملات اجتماعي ضرروي است از اين جهت كه مانع از رونق افتادن فضاهاي عمومي ميشود. يكي از مهمترين معيار هاي تعاملات اجتماعي، حس تعلق به مكان است كه در راستاي تداوم حضور انسان در مكان نقش تعيين كننده اي دارد احساس تعلق خاطر به مكان در بين ساكنين بافت هاي كهن سبب پايداري آن، در ابعاد مختلف ميگردد. محلة نوغان در بافت پيرامون حرم حضرت امام رضا(ع) در شهر مشهد واقع شده كه در محدودة طرح بهسازي و نوسازي قرار گرفته است. با توجه به اهميت حس تعلق به محله به عنوان يكي از مهمترين عوامل تأثيرگذار بر تعاملات اجتماعي، اين پژوهش بر آن است نقش مولفه حس تعلق را بر ارتقاي تعاملات اجتماعي و اجتماعي پذيري در محلة نوغان به عنوان جزيي تفكيك ناپذير شناسايي و ارائه نمايد. روش تحقيق توصيفي و رويه آن به بررسي اسنادي داده هاي بدست آمده از مطلعات كتابخانه اي مي پردازد. نتايج اين تحقيق حاكي از آن است كه حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) در نزديكي اين محله، مهمترين عامل تأثيرگذار بر حس تعلق است به سبب كيفيت و قدرت اين عامل محيطي، در طول زمان، بر درك ساكنين متأثر گرديده و سبب افزايش مدت سكونت و ايجاد رضايت مندي آن ها شده است. كليدواژه ها حس تعلق، تعاملات اجتماعي، محلة نوغان، كالبد شهري ، حرم امام رضا (ع)