بهسازي و نوسازي بافت فرسوده وتاريخي شهري با تاكيد بر مشاركت مردمي (نمونه موردي:منطقه ثامن شهرمشهد)

چكيده تداوم جريان زندگي در كالبدهاي كهن جز با بازآفريني بافت‌هاي واجد ارزش از طريق مشاركت و به‌كارگيري رويكردهاي مؤثر مداخله كنشگران اين قبيل بافت‌ها در چنين محدوده‌هايي ممكن نيست. منطقه ثامن مشهد به دليل مجاورت به حرم مطهر از مهم‌ترين مراكز قديمي و تاريخي شهر به شمار مي‌رود كه سهم عمده‌ي فضاي كالبدي آن را بافت‌هاي تاريخي تشكيل مي‌دهد و نيازمند توجه از سوي مديريت شهري و پيشبرد راهبردهايي در جهت توانمندسازي و حيات بخشي به اين بافت‌ها است كه به عنوان نمونه موردي اين پژوهش قرارگرفته است. هدف اين پژوهش ارائه راهكارهاي مناسب جهت بهسازي بافت منطقه ثامن مي باشد. تاكنون بيشترين توجه طرح هاي ساماندهي، بهسازي و بازسازي در ايران، پيرامون مسئله نوسازي كالبدي بوده و ساكنان به عنوان مخاطبان اصلي، ناديده گرفته شده اند. حال اين سوال مطرح است كه چرا نوسازي و بهسازي بافت‌هاي تاريخي با مشاركت مردم صورت نمي پذيرد؟ تحقيق حاضر از نوع كيفي است و روش تحقيق به كار رفته دراين پژوهش توصيفي- تحليلي و روش جمع آوري داده مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي است. نوشتار حاضر قصد دارد ضمن تبيين اهميت نقش شهروندان كه عنصر اصلي هويت دهنده به شهر هستند، به ارائه راهكارهايي جهت اهميت نقش شهروندان در اجراي طرح هاي شهري، مشاركت آنان در مديريت شهري، فرآيند تصميم گيري، سرمايه گذاري شهروندان و آگاهي دادن به شهروندان براي اهميت مشاركت در اين طرح ها بپردازد. واژگان كليدي: بافت تاريخي، بهسازي و نوسازي شهري، مشهد، مشاركت