بررسي آزمايشگاهي استفاده از نانوذرات نانوذرات دي اكسيد تيتانيوم (TiO2) در ازدياد برداشت نفت از مخازن نفتي

چكيده يكي از روش‌هاي افزايش ضريب برداشت نفت استفاده از نانوذرات همراه با تزريق آب به مخازن نفتي است. نانوذرات با تغيير ترشوندگي سنگ مخزن بوسيله كاهش كشش سطحي باعث جابه‌جايي نفت به تله افتاده در سنگ مخزن گرديده و ميزان نفت بيشتري را استخراج مي‌كنند. در اين پژوهش با انجام آزمايش‌هاي تزريق آب، دبي نفت توليدي اندازه‌گيري شد و سپس با تزريق نانوذرات دي اكسيد تيتانيوم (TiO2) با غلظت‌هاي مختلف (25، 50 و ppm 75) و تخلخل 30% دبي و درصد بازيافت نفت توليدي اندازه‌گيري شد. نتايج آزمايش‌ها و بررسي¬هاي انجام شده از تست¬هاي انجام شده نشان داد كه تزريق نانوذرات دي اكسيد تيتانيوم كشش سطحي بين نفت و سنگ بستر را كاهش داده و باعث جدا شدن نفت از سنگ مخزن شد كه برداشت نفت از مخزن را بهبود بخشيد. بيشترين درصد بازيافت نفت زماني بدست مي‌آيد كه غلظت نانوذرات ppm 75 باشد. در اين شرايط درصد بازيافت نفت 43% بدست آمد. واژههاي كليدي: نانوذرات، دي اكسيد تيتانيوم، ازدياد برداشت نفت، مخازن نفتي، سيلابزني