بررسي تجربي اثر دما بر روي رفتار ترشوندگي شيشه هاي پوشش داده شده با نانوكامپوزيت HDTMS به روش غوطه وري

چكيده سيستم‌هاي براساس پوشش‌هاي نانو در حال حاضر در ضدآب سازي نماي ساختمان، شيشه، مخازن بتني، پارچه، چوب كاربرد روزافزوني يافته‌اند. سطوح آبگريز با زاويه تماس بيش از 90 درجه به دليل خواص خود‌تميز‌شوندگي كه دارند توجه زيادي را هم در زمينه صنعت و هم در زمينه آموزشي به خود جلب كرده است. چسبيدن كثيفي به شيشه، شفافيت آن را كم كرده و به طور چشم‌گيري ديد را كاهش مي‌دهد. در اين پژوهش، با استفاده از روش سل-‌‌‌ژل پوشش سيليسي آبگريز شفاف خود تميز شونده پايه هگزا دسيل تري متوكسي سيلان (HDTMS) بر روي زيرلايه شيشه و به وسيله اسپري ايجاد شد. براي سل تهيه شده از TEOS، متانول، آب دوبار تقطير شده و هيدروكسيد آمونيوم (كاتاليزور) با نسبت هاي ثابت استفاده شد. براي بررسي ميزان آبگيزي از دستگاه اندازه‌گيري زاويه تماس(CA) استفاده شد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه با افزايش دما، ناخالصي‌هاي موجود در پوشش ايجاد شده بر روي زيرلايه شيشه كاهش يافته و در نتيجه زاويه تماس آن از ˚ 7/99 به ˚ 120 درجه افزايش يافت. واژگان كلبدي: نانو كامپوزيت، HDTMS، رفتار ترشوندگي، خود تميزشوندگي، TEOS