توسعه اقتصادي و اجتماعي با استفاده از توان و منابع بومي در جهت تضمين امنيت غذايي با تكيه بر پتانسيل هاي كشاورزي

سوء تغذيه مانعي بر راه پيشرفت اجتماعي،سياسي،اقتصادي و فرهنگي هر جامعه ايي مي باشد.افزايش جمعيت همراه با تغييرات شديد محيط زيستي منجر به ايجاد خطراتي براي امنيت و رفاه بشر در آينده شده است، يكي از مهمترين اين خطرات ناشي از بي ثباتي هاي اقتصادي، فقر و ناامني غذايي مي باشد. بدون شك امنيت غذايي و حصول اطمينان دسترسي به غذاي سالم و كافي به حيات سياسي و اقتصادي كشور كمك مي كند. خودكفايي غذايي جهت بهره مند شدن تمام اقشار جامعه از غذاي مناسب مستلزم افزايش بهره وري از نيروي كار و سرمايه در بخش هاي مختلف بويژه بخش كشاورزي است.زيرا توجه به بخش كشاورزي و سرمايه گذاري و حمايت از آن در نيل به امنيت غذايي حائز اهميت مي باشد. سازمان فائو به منظور ارتقا و بهبود وضعيت غذايي با كشورهاي جهان همكاري دارد و برنامه هاي بسياري را با همكاري بنگاه هاي مالي دولتي و خصوصي در امر سرمايه گذاري و توسعه بخش كشاورزي و هسته مركزي آن توسعه روستايي به اجرا گذاشته است.