نشانه شناسي پوشاك فرستادگان دوره صفويه با تمركز بر ديوارنگاره قصر دوك ونيز از ديدگاه رولان بارت

اگر پوشش يك عمل اجتماعي و معنادار فرض شود نه صرفا شيوه‌اي براي محافظت از بدن؛ بايد آن را درقالب‌هاي تحليلي معطوف به معناي اجتماعي تفسير كرد. نگاه به پوشش به مثابه امر نمادين و تلاش براي درك نمادها و كشف معاني كمك مي‌كند تا زاويه‌ي جديدي از اين مساله پرحاشيه آشكار شود. تحقيق حاضر بنيادي بوده و به روش تحليلي-توصيفي گردآوري شده است. ابزار گردآوري داده ها شامل مشاهده، مدارك و اسناد است و با توجه به ماهيت، ساختار و قالب داده‌ها از روش تجزيه و تحليل كيفي استفاده شده است. در واقع هدف اصلي پژوهش پاسخ به پرسشي است كه در آثار رولان بارت بيشتر از بقيه نشانه‌شناسان مشهود است. كاركرد نشانه‌شناسي در عنصر پوشاك و پديدارهاي فرهنگي ناشي از آن در پوشاك سفراي ايراني چيست؟ اين مقاله در پي رسيدن به معناي واحدي نيست بلكه سعي دارد تا در جريان تحليل و بازخواني نشانه‌ها از طريق دلالتهاي ضمني، ماهيت نشانه‌اي گزاره‌هاي پوشاك را در تصوير مورد نظر رمزگشايي كند و در نهايت بر اين باور است كه ساختار معنايي در نشانه‌شناسي پوشاك بر اساس نسبت بين دال و مدلول بوده، ارتباط بين نشانه هاي موجود در لباس، انسان و محيط متأثر از قراردادهاي اجتماع و زيباشناختي است.