نشانه شناسي نقوش سفالي (مطالعه موردي سفال منقوش جيران تپه ي ازبكي )

محوطه تاريخي ازبكي يكي از مهم ترين محوطه هاي باستاني فلات مركزي ايران است. كه مشتمل بر تپه بزرگ ازبكي و تپه هاي اقماري آن(جيران تپه ، يان تپه و ...) است. به دليل موقعيت جغرافيايي و ويژگيهاي يافته هاي باستان شناسي آن درسالهاي اخير مورد توجه قرار گرفته است. ازيافته هاي باستان شناسي چنين بر مي آيد كه از هزاره ششم قبل از ميلاد ، ساكنان محوطه ازبكي به ساختن ظروف سفال منقوش پرداختند. لذا نشانه شناسي نقوش سفالين در اين پژوهش مورد مطالعه و توجه قرار گرفته است. براي مطالعه نقوش با حجم بسيار زيادي از سفال ها روبرو بوديم لذا دوره دوم، فلات قديم B جيران تپه، يكي از نه تپه اقماري ازبكي انتخاب گرديد. براي دست يابي به هدف ياد شده 20 نقش پركاربرد و يا خاص از 4915 تكه سفال انتخاب شد و نقوش در چهار گروه نقوش هندسي ، گياهي ،حيواني و تركيبي با هدف نشانه شناسي نقوش سفالين به صورت جداگانه بررسي شد. نقوش روي سفال هاي پيش از تاريخ (محوطه تاريخي ازبكي ) برايند خط و نوشته مردم آن روزگار بوده است . بعدها نيز از خلاصه شدن و شكل گرفتن اين نقوش خطوط اوليه به وجود آمد و امروز همين يادگار ها شناسايي تمدن ها را آسان تر نموده است.