بررسي تطبيقي رنگمايه‌هاي نمادين‌ در ادبيات اسلامي

رمزپردازي و نمادگرايي از ويژگي‌هاي بارز شعر معاصر اسلامي است. شاعران در اين تكنيك از امور مختلفي چون طبيعت جاندار و بي‌جان، مكان‌ها و زمان‌ها، ميراث ادبي و اسلامي، مفاهيم ديني، شخصيت‌هاي اسطوره‌اي و نمادهاي فرا طبيعي الهام مي‌گيرند. شاعران فارسي و عربي در سروده‌هاي ملي و سياسي خود با بهره‌گيري از عناصر طبيعي به عنوان وسيله‌اي براي بيان ابعاد فاجعۀ اشغال وطن خويش به خوبي توانسته‌اند گوشه‌هايي از تاريخ تلخ جهان را بازگو كنند. نگارندگان در اين پژوهش به بررسي و تحليل رنگمايه‌هاي نمادين شاعران معاصر عربي و فارسي مي‌پردازند. يافته‌هاي تحقيق بيانگر آن است كه بهره‌گيري شايسته از نمادها و استفادۀ منطقي از رمزها سبب شده تا شاعران در شعرسروده‌هاي خود، به خلق تصاوير رنگارنگ و دلنشين بپردازد. در اين ميان برخورداري از ديگر ويژگي‌هاي ممتاز فني و هنري، از جمله خيالي گسترده، موسيقي دلنشين و اسلوب مناسب خطابي و تقريري، شعر آنها را كمال و غناي خاصي بخشيده است