بررسي اثربخشي آموزش هوش اخلاقي به روش قصه گويي بر افزايش رفتارهاي نوع دوستي پسران پيش دبستاني شهرستان نجف آباد در سال تحصيلي 95-94

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش هوش اخلاقي به روش قصه گويي بر افزايش رفتارهاي نوع دوستي پسران پيش دبستاني شهرستان نجف آباد در سال تحصيلي 95-94 انجام شد. روش تحقيق نيمه تجربي و از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه ي آماري شامل تمامي پسران پيش دبستاني شهرستان نجف آباد بود و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي دو پيش دبستاني انتخاب و پرسشنامه مربوط به پيش آزمون توسط مربيان و والدين به طور مشترك تكميل شد كه هر كدام سوالات مربوط به خود را پاسخ دادند سپس با گزينش تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند.گروه آزمايش طي 13 جلسه و به مدت يك ماه تحت آموزش هوش اخلاقي به روش قصه گويي قرار گرفت وگروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. ابزار پژوهش، پرسشنامه 24 سؤالي نوع دوستي كودكان آيزنك و چان بود. پس از اتمام برنامه آموزشي از هر دو گروه پس آزمون، به عمل آمد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل كوواريانس و آزمون Tزوجي با استفاده از نرم افزار spssانجام شد. نتايج نشان داد كه آموزش هوش اخلاقي به روش قصه گويي بر افزايش يافتن رفتارهاي نوع دوستانه پسران مؤثر بوده است(01 /0 P).