تأثير مشاوره با رويكرد واقعيت درماني بر روابط مثبت با ديگران، و هدفمندي در زندگي زنان آسيب‌ديده از خيانت شهرستان خميني‌شهر

هدف اين پژوهش تعيين ميزان اثربخشي واقعيت درماني بر روابط مثبت با ديگران، و هدفمندي در زندگي زنان آسيب‌ديده از خيانت شهرستان خميني‌شهر بود. روش تحقيق از نوع نيمه آزمايشي به شيوه پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه كنترل بود. همچنين براي بررسي و تجزيه و تحليل داده‌ها علاوه بر روش‌هاي آمار توصيفي از آزمون تحليل كوواريانس توسط نرم‌افزار آماري SPSS 22 استفاده شده است. جامعه‌ي آماري اين پژوهش، زنان آسيب‌ديده از خيانت (در يك فاصله زماني سه ماهه) مراجعه كننده به مراكز مشاوره شهرستان خميني‌شهر است. روش نمونه‌گيري به صورت هدفمند و شيوه جايگزيني در گروه‌ها به صورت تصادفي بوده است. نمونه‌اي به حجم 30 نفر (15 نفر در هر يك از گروه‌هاي آزمايش و كنترل) انتخاب شد. گروه آزمايشي به مدت 8 جلسه تحت مشاوره‌ي گروهي واقعيت درماني يك ساعته قرار گرفته و در مورد گروه كنترل هيچ اقدامي صورت نگرفت. در اين پژوهش از مقياس بهزيستي روان‌شناختي كارول ريف استفاده شده است. يافته‌ها نشان داد كه مشاوره با رويكرد واقعيت درماني بر روابط مثبت با ديگران، و هدفمندي در زندگي زنان آسيب‌ديده از خيانت كه اين مشاوره را دريافت كرده‌اند در مقايسه با گروه كنترل كه اين مشاوره را دريافت نكرده‌اند مؤثر بوده است(05/0 , P 54/372= F ).