تأثير گروه درماني يكپارچه توحيدي در كاهش افسردگي زندانيان اصفهان

زمينه و هدف: افسردگي، يكي از شايع ترين تشخيص ها در اختلالات رواني است كه تعداد زيادي از ا فراد به آن مبتلا هستند و تاكنون، شيوه هاي مختلفي براي درمان آن ارايه شده است. هدف پژوهش حاضر، تعيين ميزان اثر بخشي گروه درماني يكپارچه توحيدي در كاهش افسردگي زندانيان در سال 1392 بود. روش بررسي :پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با گروه كنترل بود. بدين منظور تعداد 16 نفر از زندانيان مرد مستقر در بند سلامت زندان مركزي شهركرد كه بر اساس تست افسردگي بك (BDI)، افسرده متوسط و شديد تشخيص داده شده بودند، به طور تصادفي در دوگروه 8 نفرۀ آزمايشي و گروه كنترل، گمارده شدند. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي از روش تحليل كواريانس تك متغيره (ANCOVA) در سطح معناداري 05/ 0 مورد بررسي و تحليل قرار گرفته اند. يافته ها: نتايج تحقيق نشان داد كه بين عملكرد اعضاي دو گروه در پس آزمون متغير افسردگي تفاوت معنا‏دار وجود دارد. همچنين مجذور ايتا، نشان مي‏دهد كه 4/ 73 درصد (734 /0) واريانس افسردگي به وسيله متغير مستقل يعني گروه درماني يكپارچه توحيدي تبيين مي‏شود. در نهايت، مي‏توان نتيجه گرفت كه گروه درماني يكپارچه توحيدي مي‏تواند افسردگي زندانيان را كاهش دهد.