تأثير نيرومندسازي پس از فعال كردن (PAP) با درصدهاي متفاوت بر چابكي (ايلينويز) هندباليست هاي مرد حرفه اي

چكيده مقدمه: در جهان امروز، متخصصان و كارشناسان ورزشي در پي بهره گيري از يافته هاي علمي براي آماده ساختن هرچه بهتر ورزشكاران حرفه اي خود هستند، تا آنان در رقابت هاي دشوار ملي، جهاني و المپيك، به موفقيت دست يابند. هدف از اين پژوهش تعيين تأثير نيرومندسازي پس از فعال كردن با درصدهاي متفاوت بر چابكي (ايلينويز) هندباليست هاي مرد حرفه اي بود. روش‌شناسي: بيست و شش نفر از هندباليست هاي مرد حرفه اي (سن: 84 /2±68 /22 سال، قد: 20 /4±20 /179 سانتي متر، وزن: 30/ 5 ± 42/ 71 كيلوگرم، درصد چربي: 63 /2±85/ 10% و شاخص‌توده‌ي بدني: 05 /2±90/ 21 كيلوگرم/متر مربع) در قا لب يك طرح نيمه‌تجربي شركت كرده و به سه گروه، گروه كنترل، گروه 85% و گروه 65% 1RM (گروه تجربي 1و 2) تقسيم شدند. در ابتدا مشخصات آنتروپومتريكي (قد، وزن، سن، درصد چربي) و BMI اندازه گيري شد. سپس آزمون چابكي (ايلينويز) در پنج دقيقه ريكاوري بعد از گرم كردن عمومي و تخصصي در هر سه گروه انجام گرفت. در جلسه بعد، پس از گرم كردن، گروه هاي تجربي حركت اسكات را با وزنه هاي تعيين شده و با سه تكرار انجام دادند، سپس آزمون چابكي (ايلينويز) با پنج دقيقه ريكاوري در هر سه گروه انجام شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون شاپيرو ويلك و آزمون‌هاي پارامتريك تحليل واريانس مكرر (ANOVA)، تعقيبي بونفروني از طريق نرم افزار SPSS22 در سطح معني‏داري (05 /0 P ) استفاده شد. نتايج: نتايج تحقيق نشان داد كه ميانگين ميزان چابكي (ايلينويز) در گروه هاي تجربي نسبت به گروه كنترل افزايش داشت و اين افزايش از لحاظ آماري معني دار بود (05 /0 P ). نتيجه‌گيري: نتايج تحقيق حاضر با نتايج رابرت ديوي (2008)، خدايي و همكاران (1395) و هميلتون و همكاران (2016) همخواني دارد. با توجه به اثرات نيرومندسازي پس از فعال كردن بر چابكي هندباليست ها و با در نظر گرفتن اين نكته كه اين روش، روشي نوين براي افزايش توان مي باشد، پيشنهاد مي شود كه ورزشكاران از اين شيوه گرم كردن نيز استفاده كنند.