تناسب اراضي دشت جوپار با استفاده از روش پارامتريك

ارزيابي كيفي تناسب اراضي، برآورد كارايي اراضي براي استفاده‌هاي خاص، بدون در نظر گرفتن مقادير عملكرد و فاكتورهاي اجتماعي- اقتصادي است. كه نتايج اين نوع ارزيابي به صورت اصطلاحات كيفي (كلاس‌هاي اراضي) مشخص مي‌شود. هدف از اين تحقيق، ارزيابي تناسب كيفي اراضي دشت جوپار براي كشت محصولات زراعي گندم، ذرت علوفه‌اي و يونجه و محصولات باغي بادام و ذرت مي‌باشد. بدين منظور ابتدا مطالعه خاكشناسي تفصيلي در منطقه مورد مطالعه انجام گرفت و اجزاي واحد اراضي جدا گرديد و شش خاكرخ به عنوان شاهد حفر گرديد. خصوصيات فيزيكي و شيميايي مورد نظر استخراج گرديد. مبناي تناسب كيفي اراضي بر اساس روش پيشنهادي سايس بود. احتياجات رويشي هر يك از محصولات از جداول ارائه شده توسط سايس استخراج گرديد. نتايج نشان داد كه اراضي منطقه مورد مطالعه به دليل عوامل محدود كننده مقدار سنگريزه، آهك و شيب براي محصول گندم، ذرت علوفه‌اي و يونجه در كلاس تناسب N1 و N2 قرار مي‌گيرند. منطقه براي محصول بادام و زيتون داراي كلاس‌هاي تناسب كم و نسبتاً مناسب مي‌باشد. از آنجايي‌كه منطقه مورد مطالعه در معرض تخريب مي‌باشد، مي‌توان از نتايج تناسب اراضي محصولات باغي در منطقه در جهت جنگل‌زايي و جلوگيري از تخريب خاك استفاده نمود.