توسعه پايدار روستايي و كشاورزي با رويكرد امنيّت غذايي: الزامات و راهبردها

توسعه پايدار روستايي و كشاورزي مفهومي چند بعدي است كه به دنبال تحقّق آرمان‏هايي از قبيل؛ پايداري، توانمند‌سازي كنشگران و رفاه مادي و معنوي جوامع روستايي مي‌باشد. از سوي ديگر، به معناي توسعه‏اي است كه نيازهاي نسل امروز را بدون از بين بردن توانايي نسل آينده براي تأمين نيازهايش برطرف ‏نمايد. توسعه پايدار روستايي و كشاورزي با رويكرد امنيّت غذايي، در پي بكارگيري نظام‌هاي كشاورزي متناسب براي تأمين غذاي كافي و سالم تمامي افراد در سطح جوامع روستايي مي‌باشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش پژوهش اسنادي و مرور منابع موجود در تلاش است تا با مفهوم‏سازي توسعه پايدار روستايي و كشاورزي با رويكرد امنيّت غذايي، الزامات و راهبردهاي متناسب براي حركت در اين راستا را ارائه دهد. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه براي تحقق آرمان امنيّت غذايي در سطح جوامع روستايي، بكارگيري نظام‌هاي توليدي ارگانيك و سالم، ايجاد تنوع اقتصادي و شغلي در سطح روستاها، آگاه‌سازي عمومي در مورد محصولات كشاورزي سالم و بهداشتي، توانمندسازي كشاورزان براي توليد محصولات ارگانيك، تدوين استانداردهاي سلامت محصولات كشاورزي و نظارت دقيق بر سلامت توليدات كشاورزي، برچسب‏گذاري محصولات كشاورزي (ارگانيك، تراريخته و متداول) لازم و ضروري است.