تاثير دراز مدت استفاده از نانوذرات اكسيد آهن بر خصوصيات فيزيولوژيكي سويا رشد كرده در خاك هاي آهكي

آهن يكي از عناصر كم مصرف ضروري براي رشد گياه است كه كمبود آن در خاك هاي آهكي بسيار رايج است. علي رغم مطالعات فراوان در زمينه تاثير نانوذرات بر گياهان، ولي تاثير دراز مدت اين نانوذرات در نسل هاي بعدي گياه هنوز مطالعه نشده است. هدف از اين مطالعه، بررسي تاثير نانوذرات اكسيد آهن بر گياه و تاثير دراز مدت اين نانوذرات در نسل دوم گياه سويا بود. بطور خلاصه، گياهان در نسل اول با نانوذرات اكسيد آهن و كلات آهن (EDTA) تيمار شدند و سپس بذور آنها دوباره به منظور بررسي اين تيمارها در نسل دوم كاشته شدند. بذور حاصله از نسل اول دوباره با نانوذرات اكسيد آهن و كلات آهن تيمار شدند و نتايج دو نسل با يكديگر مقايسه شد. در نسل اول، تيمار نانوذرات باعث بهبود فتوسنتز، محتواي فريتين و آهن بذر و وزن 100 دانه و كاهش معني دار ميزان پراكسيداسيون ليپيدهاي غشا، فعاليت آنزيم پراكسيداز و فلاونوئيد شد. تكرار محلول پاشي با نانوذرات اكسيد آهن در نسل دوم باعث كاهش معني داري در ميزان كلروفيل و افزايش ميزان پراكسيداسيون ليپيدهاي غشا نسبت به ساير تيمارها شد. اما هيچ اثر سوئي در پارامترهاي رشدي در گياهاني كه در دو نسل متوالي با كلات آهن محلول پاشي شده بودند مشاهده نشد. در حالي كه ميزان پروتئين، فريتين و آهن دانه در اين گياهان بسيار قابل ملاحظه بود. بواسطه تاثير منفي نانوذرات در نسل دوم گياه سويا، احتياط بيشتري در كاربرد اين نانوذرات براي سال هاي بعد پيشنهاد مي شود.