موانع و فوايد گسترش استفاده از انرژي خورشيدي در سامانه هاي تهويه‌ مطبوع

يكي از چالشهاي بزرگ كه بشر در قرن بيست و يك با آن روبه‌رواست مسأله‌ي انرژي است. سوخت‌هاي فسيلي مانند زغال سنگ، نفت و گاز طبيعي منابع اصلي تأمين انرژي حيات جوامع بشري شده است. سوزاندن سوخت‌هاي فسيلي علت تخريب محيط زيست زمين بوده و هست و به خاطر رشد جمعيت و توسعه‌ي اقتصاد كشورهاي توسعه يافته، تا سال 2050 تقاضا براي انرژي دو برابر و يا حتي سه برابر خواهد شد. اين مسأله از قبل نگراني‌ها درباره‌ي دشواري‌هاي تأمين انرژي، تخليه‌ي منابع انرژي و تسريع اثرات زيست محيطي مانند تخريب لايه‌ي اوزون، گرم شدن زمين و تغييرات اقليمي را برانگيخته است. بزرگترين منبع انرژي در دسترس جامعه‌ي بشري انرژي خورشيدي است كه متأسفانه استفاده‌ي كافي از آن انجام نگرفته است. براي حفظ شرايط مطلوب دمايي در محيط‌هاي بسته، مخصوصاً براي مناطق گرم و مرطوب، تهويه‌ي هوا الزامي است. امروزه تهويه‌ي هوا شامل خنك كردن و گرفتن رطوبت هوا جزء لاينفك ساختمان‌هاي تجاري و مسكوني و فرايندهاي صنعتي شده است. استفاده از تهويه‌ي مطبوع خورشيدي مي‌تواند به كاهش آلودگي محيط زيست و گازهاي گلخانه‌اي كمك به سزايي بكند ولي ضعف علمي و هزينه‌ي بالاي اوليه و همچنين تغيير فصول و ميزان تابش خورشيد در مناطق مختلف استفاده از آن را با مشكلاتي مواجه كرده است.