تربيت ديني مقدمه اي براي تربيت اخلاقي و روش‌هاي انتقال مفاهيم ديني توسط معلم

در تربيت اخلاقي، تربيت ديني از جايگاه رفيعي برخوردار است. تحقيقات انجام شده نشان مي‌دهد كه تربيت ديني توسط خانواده ها نقش اساسي در سلامت روان و سازگاري اجتماعي دارد. همچنين پژوهشها مويد اين مطلب است كه مذهب مي تواند خويشتن داري را كه عنصر اساسي در تربيت است افزايش دهد و در اين ميان خانواده مي‌تواند به عنوان اصلي ترين و اساسي ترين عنصر تربيت ديني تلقي شود. به همين دليل لازم است به اين جنبه از وجود آدمي توجه ويژه اي مبذول گردد تا حس ديني اش شكوفا گردد، به خصوص در مورد كودكان و نوجوانان، توجه به اين جنبه وجودي آنان اهميت فراوان دارد؛ زيرا نسبت به بزرگ سالان تربيت پذيرترند. اين كار تنها در سايه تربيت صحيح امكان پذير است. از آنچه گفتيم روشن شد كه هر تربيت نيازمند تعليم است و هر تعليمي، تربيتي به دنبال دارد؛ اما دستيابي به تربيت ديني و اخلاقي مطلوب با هر نوع فعاليت تعليمي تربيتي به دست نمي‌آيد. همچنين در مقام عمل نمي‌توان تربيت و فعاليتهاي تربيتي را از تعليم و فعاليتهاي تعليمي جدا كرد و براي هر يك متصديان خاصي قرار داد. همه افرادي كه در يك نهاد آموزشي مانند مدرسه و دانشگاه به فعاليت مشغول‌اند، در تربيت نيز تأثير دارند؛ خواه اين تأثير آگاهانه باشد يا ناآگاهانه، عمدي باشد يا غير عمدي. حال ما در اين تحقيق كه با روش كتاب خانه اي(ازنوع توصيفي تحليليي) به تعريف، توصيف و تحليل مفاهيم : نقش، معلم، نقش معلم، تربيت، دين، تربيت ديني، اخلاق، تربيت اخلاقي، رابطه تربيت ديني و اخلاقي و روش‌هاي انتقال مفاهيم ديني پرداخته‌ايم.