آسيب شناسي رشد و شخصيت و ارتباط آن با تربيت اخلاقي

موضوع اين مقاله آسيب شناسي رشد و شخصيت و ارتباط آن با تربيت اخلاقي مي باشد.ديدگاه هاي هويت شخصيت و ديدگاه هاي رفتاري در رشد اخلاقي در چارچوب دو سنت متعارض روان شناختي قرار دارند : سنت روان تحليلگري و سنت رفتارگرا . در حالي كه رفتار گرايان به شدت عينيت گرا و متمركز بر رفتار مشهور هستند , روان شناسان تحليلي ذهن نا هشيار و هيجانات را موضوع بررسي هاي روان شناختي خود قرار داده اند. اين تفاوت اساسي در موضوع و بالتبع روش شناسي به حوزه تحول اخلاقي نيز كشيده شده است. در اين مقاله تلاش شده است كه ارتباط ميان رشد و شخصيت و تربيت اخلاقي بيان شود و ماهيت اين دو امر مهم مشخص و معيين شود. ساختار اين مقاله طي دو فصل گرد آوري شده است كه در فصل اول به مفوم شخصيت و در فصل دوم به مفهوم تربيت و اخلاق پرداخته مي شود . نتيجه اي كه پس از مطالعات صورت گرفته ميتوان بيان كرد اين است كه رشد و شخصيت افراد در جامعه مقوله اي مهم و تاثير گذار بر روند زندگي محسوب مي شود ليكن اين رشد و شخصيت افراد به نوعي تحت تاثير تربيت اخلاقي جامعه مي باشد زيرا اگر تربيت اخلاقي افراد در جامعه صحيح نباشد قطعا رشد و شخصيت آن ها نيز به طور احسنت محقق نخواهد شد.