پيامدهاي رويكرد زيست‌محيطي: تحليلي جامعه‌شناختي

افزايش جمعيت خود تا حد زيادي محيط‌زيست را به اَشكال مختلف تحت تأثير قرارمي‌دهد،و آن خود بر سلامت جمعيت و جامعه تأثيرگذار است.در ابتداي قرن بيستم به دنبال ظهور علم پزشكي نوين،مسئولين بهداشت وسلامت به دنبال پيدايش علل بسياري بيماري‌ها وپيشگيري از آنها،درمان ودستآوردهائي از اين نوع،كمتر بدنبال شرايط محيطي بودند،كه افراد در آن بسر مي‌بردند. در آن دوره انسان هسته وعامل عمدة بروز بيماري‌ها شناخته شده بود،و آن خود ناشي از نظرية جِرمبود؛يعني عقيده‌اي كه اشاره بر اشاعه بيماري از طريق انتقال ميكروارگانيزم‌ها داشت. طي قرن بيستم بيشتر دانشمندان صرفاً به بررسي پديدة جمعيت،سلامت جمعيت،امنيت بيشترجمعيت و نظاير آن پرداخته‌اند. اين درحالي است كه پيامدهاي افزايش جمعيت تا جايي كه به محيط‌زيست مربوط مي‌گردد، كمتر مورد توجه قرار گرفته است.بهمين خاطر،امروزه بسياري از ملل با چالش‌ها و مشكلات مربوط به محيط‌زيست روبه‌رو هستند. همين‌طور،بسياري از پژوهشگران به اين نتيجه رسيده‌اند كه با حفظ سلامت محيط‌زيست، سلامت جمعيت را بيشتر مي‌توان تأمين كرد. بتدريج با درآميختن قدرت،سياست وعلم،نگاه به بيماري‌ها تغيير كرد.باپيش‌گرفتن سياست‌هاي مناسب،ورود به مقاطع علمي ودستيابي به اقتدار،كنترل بيماري‌ها تا حّد زيادي امكان‌پذير گرديد.اين فرآيند ابتدائاً در جوامع صنعتي آغاز گرديد و بتدريج به جوامع كمتر توسعه يافته نيز راه يافت.اين حركت باعث گرديده است تا جمعيت از سلامت بيشتري برخوردار گردد، طول عمر بيشتري پيدا كند،ودر اغلب جوامع افزايش يابد.همين طور،دستيابي به علم وآگاهي،محيط زيست نيز در اولويت بسياري از كشورها قرارگرفته است؛يعني سياست‌هاي جمعيتي بگونه‌اي تدوين گرديده است تا از آن طريق به سلامت محيط‌زيست هر چه بيشتر بتوان دست يافت.