نظريه زمينه‌اي از پويش الزامات نظام تعليم‌وتربيت در برابر آسيب‌هاي اجتماعي نوجوانان، مطالعه موردي: شهر شيراز

هدف اين پژوهش فهم آسيب‌هاي اجتماعي نوجوانان در شيراز و مسئوليت اجتماعي نظام تعليم و تربيت در اين زمينه، ميباشد. پارادايم اين پژوهش كيفي به روش داده مبنا، با طرح تحقيق حادثي بوده ابزار دادهيابي شامل مصاحبه و مدارك و اسناد ميباشند. روش نمونهگيري از نوع هدفمند و 18 مورد مصاحبه به روش گلولهبرفي از ميان كارشناسان آگاه و متخصص از نهادهاي مختلف، صورت گرفت. دادههاي حاصل از تحليل محتواي كيفي اسناد بعلاوه پيادهسازي مصاحبه‌ها با روش كدگذاري اوليه، محوري و گزينشي استخراج سپس مقولهبندي و در نهايت مقولات حاصل با رويكرد تفسيري –تجريدي، تجزيه و تحليل شد. يافتههاي حاصله بشرح ذيل ميباشند: آسيبها براساس سوالات پژوهش در حوزه‌ي خانواده و نظام تعليم و تربيتي بررسي گرديد اما در طي تحقيق بنابر ايجاب دو حوزه‌ي ديگر قانون و فرهنگ نيز بر حوزههاي مورد مطالعه افزون گرديد. مجموعا 22 مورد آسيب‌هاي رايج در بين نوجوانان شهر شيراز شناسايي شد. سوال ديگر پژوهش، مسئوليت‌هاي نظام تعليم و تربيتي را هدف گرفته بود. اسناد بالادستي و ساير اسناد مرتبط در ابعاد ملي، منطقهاي مدنظر قرار گرفت تا نقاط قوت و ضعف مؤثر بر آسيبها تعيين گردد. برخي از اسناد، چون سند تحول بنيادين تدوين شده و اجراي مفاد آن به كندي انجام ميشود. و برخي چون آمايش سرزمين، با همه‌ي اهميت و دقت نظر به جزييات و منطقه، تدوين نگرديده است. نكتهاي كه از منظر كارشناسان و مسئولان مغفول مانده است همين بيبرنامه بودن و عدم انطباق برخط هدايت است. اولويتهاي زماني متعلق به آسيب‌هاي اجتماعي، پرداختن به انواع سواد، بازنگري فلسفي مفاهيم بيكاري و حاشيه‌نشيني موارد ديگري است كه نياز به توجه دارد. در اين رساله آسيب‌هاي اجتماعي ناشي از اختلالات خانواده و نظام تعليم و تربيت نيز از ميان نظرات كارشناسان استخراج و مورد بحث واقع گرديده است.